خوانندگان گرامی،
خوشحالیم با شمارهٔ جدید مجلهٔ دریچه در خدمت شما هستیم. همان طور که در شمارهٔ قبلی ذکر کردیم، این مجله توسط شاگردان برحال مکتبهای خانگی دریچه و فارغان این مکتب مدیریت میشود. ما در این مجله و همچنان در رسانههای اجتماعی که به مکتبهای خانگی دریچه تعلق دارند، خود ما تصمیم میگیریم چه چیزهایی نشر کنیم و چه چیزهایی نشر نکنیم. همصنفان ما از گوشه و کنار مختلف افغانستان هستند. شاید این یگانه، یا یکی از چند نهاد نادر در افغانستان باشد که در این اوضاع و احوال نفاق و قومگرایی حاکم در کشور، متعلق به همه است و بنابر همین اصل، هر گونه سلیقه و دیدگاهی را در اینجا میشود یافت. در کنار هم داشتن این دیدگاه های مختلف یک معنا دارد: ما در افغانستان تفاوتها را پذیرفته ایم و آن را منبع غنای کشور خود ما میدانیم و نه دلیل برای دشمنی و طلب نابودی یکدیگر.
ما خوشحالیم که صدای دریچه امروز در گوشه و کنار جهان به گوش آدمهای مهربانی میرسد. به گوش ریموند، معلم مهربان فزیک در گوشهای از امریکا که برای شاگردان ما ویدیوی آزمایشهای فیزیک با توجه به شرایط افغانستان آماده میکند و همصنفان ما با معلمان خود این تجربههای آموزشی را اجرا میکنند. به گوش انیلی، استادی از کانادا که با حوصله شاگردان دریچه را با ادبیات جهان آشنا میکند. به گوش کارولاین که در مورد نوشتن خلاق به دختران علاقمند این رشته آموزش میدهد و به گوش صدها دانشجو و دانشآموز داوطلب که از سراسر دنیا به شاگردان صنفهای بالاتر دریچه و به فارغان این مکتب کمک میکنند برای وارد شدن به نهادهای آموزشی عالی آماده شوند.
ما به همین مهربانیها چشم دوخته ایم و اعتقاد داریم که در دنیای ما کسی نیست که برای دسترسی آموزش دختران در افغانستان نتواند کاری کند. شما اگر نمی دانید چه کاری از شما برمیآید، با ما تماس بگیرید.
