Daricha – Issue 19 – August 2025

از وقتی طالبان دوباره کشور را گرفته‌اند، زندگی مردم افغانستان هر روز سخت‌تر شده است. این بار تنها زنان نیستند که محدودیت‌ها را تجربه می‌کنند؛ مردان و پسران جوان هم با مشکلات تازه‌ای روبه‌رو شده‌اند. تصمیم‌های اخیر طالبان نشان می‌دهد که این گروه می‌خواهد کوچک‌ترین بخش زندگی مردم را کنترل کند؛ از درس‌خواندن گرفته تا لباس پوشیدن و حتا مدل موی سر.
این روزها، سلمانی‌های مردانه در کابل هم زیر فشار طالبان قرار دارند. طالبان گفته‌اند که سلمانی‌ها نباید موی جوان‌ها را به شکل غربی درست کنند و عکس‌های‌شان را هم از دیوار پایین بیاورند. بسیاری از جوان‌ها دیگر نمی‌توانند موهای‌شان را به طور دلخواه اصلاح کنند. این محدودیت نه‌تنها آزادی شخصی مردها را می‌گیرد، بلکه هزاران جوانی را که در شغل سلمانی هستند، بیکار می‌کنند.
محدودیت تنها به مو و ریش خلاصه نمی‌شود؛ طالبان حالا در لباس مردان هم دخالت می‌کنند. آن‌ها می‌خواهند همه لباس‌های سنتی(پیراهن‌تنبان) بپوشند و از پوشیدن لباس‌های مدرن خودداری کنند. جوانانی که دوست دارند لباس شهری بپوشند، زیر فشار طالبان قرار می‌گیرند. کابل که همیشه شهری پر از تنوع و رنگ بود، حالا آهسته‌آهسته به شهری خاموش و یک‌رنگ تبدیل می‌شود.
رهبر طالبان به‌تازگی دستور داده است که مدارس دخترانه که هنوز در بعضی جاها باز بودند، بسته شوند. این تصمیم آخرین امید هزاران دختر جوان را می‌گیرد. دخترانی که می‌خواستند درس بخوانند و آینده‌ای بهتر بسازند، حالا مجبورند در خانه بمانند. هیچ دختری انتخاب نکرده که زن به دنیا بیاید، اما در افغانستان همین کافی است تا حق آموزش از او گرفته شود. جامعه‌ای که نصف جمعیتش بی‌سواد بماند، هیچ وقت پیشرفت نخواهد کرد.
مردم افغانستان به عدالت، آموزش و آزادی نیاز دارند، نه به محدودیت و ترس. جامعه‌ای که در آن زن و مرد هر دو از حقوق ابتدایی خود محروم باشند، آینده‌ای روشن نخواهد داشت. طالبان به جای ساختن کشور و حل مشکلات اقتصادی، وقت خود را صرف محدود کردن زندگی مردم می‌کنند.